شب تاب و شازده کوچولو
رویاهای ما شب تاب هایی هستند که در آسمان ذهن ما می درخشند....
هم سن و سال من بودی...
" يا قديم "
از تو خيلي كم مي دانم . نمي شناسمت ، فقط احساست مي كنم . مي دانم نشانه اي روشن هستي از خدايي كه قصه ساز خوبي است . از خدايي كه قصه ات را ساخت و روايتش را به ما سپرد ، شايد هم قصه ات را روايت كرد و ساختنش را به ما سپرد . شايد تو و قصه ات را روايت كرد تا ما در تمام اين سالها بسازيمش و بسازيمش و خود نيز با آن ساخته شويم .
از هركه تو را بپرسم و از هر كجا ، مي گويند جوان بودي ، زيبا بودي و رشيد ، فرزند دردانه ي خدا بودي ، شجاع بودي و فداكار ، عزيز دل پدر و مادر بودي و نور چشمشان ، مي گويند در همان روزي كه عاشورا مي نامندش و در همان جايي كه كربلا مي گويندش ايستادي ، جنگيدي و لب تشنه ، شهيد شدي . مي گويند و مي گويند . سالهاست . و وقتي بغض مي كنم و مي پرسم : خوب ؟چرا ؟ مي گويند : عشق ... . و من گريه ام مي گيرد و با خودم فكر مي كنم خوشا به حالت كه عشق را شناختي ... . وقصه ات را كه صد باره مي سازم در كنج دلم با خودم مي گويم : شايد ، خوشا به حال عشق كه تو را شناخت ...
درخشان باشید
خودم
لينك | نوشته شده در شنبه 28 آذر1388ساعت 9:30 قبل از ظهر توسط شب تاب |تو ، برای من بخند
یا قدیم
برای کسی که نثر های موزونم را دوست دارد.
می ترسم کاغذ را جلویم بگذارم . مدادم را بردارم . " یا قدیم " را بالای برگه بنویسم و کلمه هایی را روی کاغذ بیاورم که تکراری باشد و تو را ناراحت کند و تو اخم هایت را در هم بکشی .
می ترسم که تو ناراحت شوی و اخم هایت را در هم بکشی . عالم سراسر آتش می شود . بیا و خودت واژه هایی را مهمان دلم کن که خنده به لب هایت بیاورد . بیا و بخند و ماه را به آسمانم بیاور .
بخند . از تاریکی می ترسم .
شاد و درخشان باشید
خودم
لينك | نوشته شده در سه شنبه 3 آذر1388ساعت 1:55 بعد از ظهر توسط شب تاب |روسری سبز
یا قدیم
برای کسی که نثرهای موزونم را دوست دارد .
شب ها که سرد می شود ، پتو را دور خودم می پیچم . سعی می کنم بلند شوم و قهوه ی گرم آماده کنم . روی صندلی راحتیی که رو به روی شومینه ی همیشه خاموش گذاشته ام می نشینم و قهوه را می خورم . همه اش حواسم به این است که قهوه روی پتو نریزد ، ولی می ریزد .
گرم که می شوم یادم می افتد که شومینه را هیچ وقت روشن نکرده ام . هیچ وقت ، جز تابستان پارسال . آمدی اینجا . یک راست رفتی سراغ شومینه و روشنش کردی . هیچ وقت نفهمیدم چرا .
سرم درد می گیرد . قهوه که می خورم سرم درد می گیرد . دنبال قرص می گردم . توی یخچال و توی کابینت . پیدا نمی کنم . روسری سبزی رو که همین امسال برایم خریدی پیدا می کنم و می بندم روی پیشانی ام .
همیشه فکر می کردم برف که بیاید می روم بیرون و آنقدر زیر برف می مانم تا سفید سفید شود سر تا پایم . اما امسال برف هم آمد و من همین جا بودم . روی صندلی راحتی رو به روی شومینه خاموش با پتویی که دورم پیچیده ام و رویش قهوه ریخته و روسری سبزی که دور پیشانی ام بسته شده .
سی دی رو خیلی وقته عوض نکردم . می چرخد و می خواند . هزار باره و هزار باره ...
دلیجان سفرت خوش
برو ....
درخشان باشید
شب تاب
لينك | نوشته شده در شنبه 16 آبان1388ساعت 9:1 قبل از ظهر توسط شب تاب |چشم هایت با من کار دارد ، حتی اگر باور نکنم ...
یا قدیم
برای کسی که نثر های موزونم را دوست دارد
(خواستم نیایم
دیدم که چشم هایت ....)
*
*
*
خیلی چیزها را دیگر باور ندارم . مثلا اینکه ماه فقط یک بار در ماه کامل می شود ، یا اینکه می شود شکلات تلخ ۹۷٪ خرید با آخرین اسکناس توی کیف ، یا حتی اینکه میشه بدون درس خوندن دانشگاه قبول شد ...
خیلی چیزها . خیلی چیزها . دنیایم را دارم رنگ تازه ای می زنم با نبودن باورهایی که روزی بودند و حالا دیگر آنقدر دورند که نمی شود گفت هستند .
این روزها سرم شلوغ است ، به شدت تر از آنکه فکر کنی و باور کنم .
شاد و درخشان باشید همچنان !
شب تاب
لينك | نوشته شده در چهارشنبه 29 مهر1388ساعت 9:28 قبل از ظهر توسط شب تاب |
شعری برای تو ...
یا قدیم
برای کسی که نثرهای موزونم را دوست دارد 
می خواستم شعری بنویسم که تو بتوانی بخوانی . شعری که سخت نباشد . تا حد ممکن کوتاه باشد ، ساده و جمع و جور . آبی باشد ، رنگی که تو دوست داری . سعی کردم بوی خوبی بدهد ، چیزی شبیه بوی یاس .
میخواستم توی جیبت جا شود تا هر جا می روی بتوانی با خودت ببریش . با خودم قرار گذاشته بودم که تمام لبه های تیزش را از بین ببرم تا مبادا دست هایت را ، چشم هایت را آزار دهد . دوست داشتم حسابی صاف و صیقلی اش کنم تا بتوانی خودت را در آن ببینی .
اصلا دلم می خواست به شعرم یاد بدهم که راه برود و حرف بزند . راه برود و حرف بزند و خودش را به تو برساند و بگوید که چقدر دوستت دارم .
می خواستم اما فرصت نشد . تا بایم به خودم بجنبم دیدم که رو به رویت ایستاده ام و هزار بار گفته ام که دوستت دارم ...
شاد و درخشان باشید
خودم