شب تاب ، خورشید ِ کف ِ بشقاب

با خیالم می سازم. با خیالم خراب می کنم. با خیالم می روم گم می شوم. با خیالم به درک که چه می کنم. نباید دیگر خیال کنم. همین. آدم ها واقعی که هستند، برخورد واقعی می طلبند. با خیال، نمی شود. نمی شود.