صداهایی می آید ...
۱-جشن ، برگزار شد.مثل همیشه باید یه مدتی ازش بگذره تا بتونم درباره اش بنویسم.همیشه همین طور بوده . ماجراها باید کاملا هضم بشن برام تا بتونم درباره شون حرف بزنم ...
۲- حنا بانو!این یه اخطار جدیه!بنویس! وگرنه ... ! می دونم که می دونی من همیشه اینقدر مهربون نیستم!!! پس ... !
به یه آدمایی ...
انگار هزار سال زمان لازم است برای رسیدن به انتهای جاده ی تنهایی ...
روز خوبی بود . توی این چند سال اینقدر روزهای خوبم انگشت شمار بودن که حالا واقعا باید خدا رو شکر کنم .
خدایا شکرت به خاطر ِ حال ِ خوشم .
بعدا اضافه شد :
من میگم حالم خوش ِ اون وقت تو قصد می کنی که حالمو بگیری؟آره روزگار ؟
هی سعی میکنم خوش بین باشم ولی مدام اتفاقایی کنار هم قرار میگیرن که آخرش این جشن به من خوش نگذره . آخه جشن بدون شماها ... ؟
لطفا زود خوب شو نارنجی خانوم . تو دیگه منو تنها نذار ...
۲ - همه چیز خوب و آرومه . مگه اینکه خلافش ثابت بشه !
۳ - امروز مقاومت چهار ساله ام در هم شکست !
۴ - ملالی نیست جز دوری شما !!!!
خدا شفات بده عزیز!
ای وای از این تقدیر ...
!
دوستام تخریبچی شدن رفت پی ِ کارش !!!
* عنوان ، یکی از دیالگوک های فیلم " اینجا بدون من " می باشد .
* از ۵ تا کلیپ ، سه تاش آماده است . متن روی لوح هم که به سلامتی حاضر شد . آهنگهای مورد نیاز رو هم دانلود کردم . عمرا اگه برم سراغ ِ دوتا کلیپ باقی مونده . تا حالاشم بیشتر از ظرفیتم کار کردم ! کوتاه بیا دیگه !! باشه ؟؟
شاید بیست سال دیگه ، پسر همسایه بره خواستگاری یکیشون . بعد دختره ازش بپرسه : تو از کی عاشق من شدی ؟! و پسره بگه : از وقتی مث یه شاپرک رو پشت بوم میرقصیدی ، زیر بارون بهار !
آفرین ! ببینم چی جاش میسازیا !!
سخته که دلت بخواد یه نویسنده خوب باشی ، ولی نباشی ! سخته ! شما نمی دونید چقدر !
الان چهار روزه هی میام میشینم پای سیستم و تهش هیچی به هیچی ! اصن وقتی به این فکر میکنم که هنوز ده دوازده روز تا جشن مونده دستم شُل میشه ! قرار بود پنجشنبه طرح اولیه رو بفرستم واسه یکی از بچه ها. نفرستادم . نه اینکه طرحی نباشه ها ! طرح هست ، ولی زیادی اولیه است!! بی خیال! فردا یه جوری به کل قضیه سر و سامون میدم ! یه جوری که خودم کیف کنم !!
اصولا ، دل که نگران باشد و خیال که به هزار جا بپرد ، کار ، سامان نمیگیرد !
راستی ! می دونستی شازده کوچولو ۶۹ سالشه ؟؟!!
بیشتر از سن ما دوتا روی هم !!
سخت نگیر گل من !
خراب کردن آسونه . باورم نمیشه آدم ِ انتخاب ِ راه های آسون باشی ! میشناسمت آخه !!
* به : اونی که اگه قرار باشه بفهمه ، خودش می فهمه !
باشند یا نباشند ؟؟!!!
تصویر واقعی است !!
میدان امامت تهران .
چند ماه پیش یه بازی وبلاگی راه افتاده بود که توی اون هرکسی باید یه سری وسیله و شئ رو که یه جورایی معرف اون هستن کنار هم بچینه،ازشون عکس بگیره و بذاره تو وبلاگش ، مثل ِ این . چند وقت بعدترش قرار شد هر کسی از وسایلی که توی کیف دستیش بود عکس بگیره و بذاره تو وبش . حالا من دلم خواسته وسایلی رو که دوستشون دارم کنار هم بچینم و عکس بگیرم ازشون . نمی تونم بگم معرف من هستن این وسایل ، نمی تونم هم بگم که از من دورن و هیچ ربطی به روحیات و شخصیتم ندارن . به هر حال ، آدمیزاد گاهی به اشیاء روح و کاربری خاصی میده که شاید اصلا به ظاهر اون شئ نیاد !
همه ی این توضیحات واسه این بود که بگم این عکس ربط چندانی به اون بازی نداره!
نه ، دلم خون نیست . بود . حالا دیگه نیست ...
رؤیاهای ما،