شب تاب ، خورشید ِ کف ِ بشقاب

... درجه سرعت در تناسب مستقیم است با شدت فراموشی. از این معادله می توان نتایج متعددی را استنباط کرد. مثلاً: اینکه عصر ما در دستان عفریت سرعت گرفتار است و به همین علت به سادگی خود را به فراموشی می سپارد. حالا من این گفته را معکوس می کنم و می گویم: دغدغه ی عصر ما میل به فراموشی است و برای ارضای همین میل است که در چنگال عفریت سرعت گرفتار آمده است، سرعت را انتخاب کرده است تا نشان دهد که دیگر نمی خواهد به یاد آورده شود، نشان دهد که از دست خودش خسته است، از خود ملول است و می خواهد شعله ی کوچک و لرزان حافظه را خاموش کند. *

*آهستگی - میلان کوندرا - نیما زاغیان