آدم دلتنگ نشدن نبودم. حالا اما سرم را انداخته ام پایین و می روم به راه خودم. آدمیزاد اجتماعی است؟ شاید باشد. بعضی ها به همان «انجمن درون» اکتفا می کنند. آنجا لااقل اضافه نیستند در جمع های دو نفره. آنجا لااقل کسی هست که برایشان وقت داشته باشد: خودشان. 

ایمان داشتم که داشتن دوست خیلی خوب است. ایمانم را هنوز از دست نداده ام. از دست رفته، چیز و چیزهای دیگری است.